Wyprawa w wysokie góry

Każda osoba poważnie myśląca o wyjeździe w wysokie góry, niezależnie od tego, czy wyjazd ten będzie miał charakter rekreacyjny, czy też sportowy, powinna stosować się do zasad aklimatyzacji wysokościowej. Zasady aklimatyzacji obowiązują wtedy, gdy planujemy przebywać na wysokości powyżej 2500 m n.p.m. Niezastosowanie się do zasad aklimatyzacji może skutkować wystąpieniem przykrych dolegliwości, takich jak:

  • ból głowy,
  • nudności/wymioty,
  • bezsenność,
  • osłabienie,
  • brak apetytu.

Statystyki pokazują, że nawet około 60% kandydatów do zdobywania pięciotysięczników nie kończy swoich zmagań właśnie z powodu złej aklimatyzacji wysokościowej.

 

loxys-22

 

Program adaptacji LOXYS

LOXYS daje Państwu narzędzie, dzięki któremu możliwe jest zaaklimatyzowanie się do wysokości jeszcze przed wyjazdem w góry. Obniża to znacznie koszty takiego wyjazdu. Narzędziem tym jest przygotowany przez nas program adaptacji do wysokości w symulowanych warunkach wysokogórskich. Program ten umożliwia przeprowadzenie wstępnej aklimatyzacji do wysokości w cyklu 10 dwugodzinnych treningów, w warunkach stopniowo zwiększającej się wysokości, od 2500 do 6000 m n.p.m. Każda sesja zaczyna się na nowej wysokości. Specjalne bieżnie ustawiane są pod dużym kątem (nawet 45 stopni!), a wspinacze trenują we własnych butach do wspinaczki, z plecakami obciążonymi około 20 kilogramami. Powolna wspinaczka w tak utworzonych warunkach zapewnia optymalną aktywację kluczowych mechanizmów odpowiedzialnych za efekt adaptacji do przebywania na wysokości.

Dzięki takiemu przygotowaniu w warunkach normobarycznych, jeszcze przed wyjazdem, uzyskamy odpowiednią odpowiedź fizjologiczną ze strony naszego organizmu pod postacią:

  • wzrostu poziomu EPO – erytropoetyny,
  • wzrostu ilości erytrocytów,
  • wzrostu poziomu hemoglobiny,
  • wzrostu hematokrytu,
  • większej ilości mioglobiny w mięśniach,
  • większej ilości mitochondriów w mięśniach,
  • rozbudowy sieci naczyń włosowatych, dzięki czemu mięśnie są lepiej dotlenione (Beidleman BA. i wsp. 2004).

Dodatkowo po pełnym cyklu wstępnej aklimatyzacji obserwuje się:

  • wzrost poziomu VO2max (maksymalna zdolność pochłaniania tlenu przez organizm),
  • wyrównanie częstości akcji serca,
  • wzrost poziomu saturacji krwi tlenem (procentowe określenie wysycenia hemoglobiny tlenem SaO2).

Powyższe obserwowane zjawiska są charakterystyczne dla zmian obserwowanych w trakcie symulowanego treningu wysokościowego (Czuba M. i wsp. 2013).

 

loxys-23

 

Aklimatyzacja w warunkach naturalnych

Oczywiście do wysokości można się też zaaklimatyzować na miejscu, w wysokich górach, według przedstawionych poniżej generalnych zasad:

  1. Po przekroczeniu wysokości 2500 m n.p.m. należy tak zaplanować dalszą wędrówkę/wspinaczkę, żeby pierwszy nocleg wypadał poniżej 3000 m n.p.m.
  2. W kolejnych dniach nie powinniśmy zdobywać więcej niż 1000 m wysokości w ciągu dnia.
  3. Nocleg natomiast powinien być 300 m wyżej od miejsca poprzedniego noclegu. W tym zakresie należy kierować się generalną zasadą, która mówi „wspinaj się wysoko, śpij nisko”.
  4. Jednocześnie należy unikać bezpośredniego transportu (np. kolejką linową) na wysokość powyżej 3000 m n.p.m.
  5. Jeżeli jest to konieczne, przed dalszą wędrówką w góry trzeba spędzić na tej wysokości dwie noce (Wytyczne Federacji Związków Alpinistycznych – UIAA).

Taka aklimatyzacja do wysokości, przez jej stopniowe zdobywanie, jest bardzo powolna i zabiera mnóstwo czasu. Ale niezastosowanie się do zasad aklimatyzacji przy jednoczesnym braku wcześniejszej wstępnej aklimatyzacji może doprowadzić do wystąpienia „ostrej choroby górskiej”, w tym m.in. do wysokościowego obrzęku płuc lub/i mózgu, a nawet śmierci. Dlatego – w wypadku krótkich wyjazdów w wysokie góry – bardzo wskazany jest trening w warunkach przerywanej hipoksji.

 

loxys-24

 

Więcej informacji: TUTAJ