Schorzenia kardiologiczne – znak naszych czasów

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów w krajach wysokorozwiniętych. Nadciśnienie tętnicze stało się niemalże powszechną chorobą, a zawały mięśnia sercowego dotykają coraz młodszych osób. U postaw tego problemu leży coraz większe odsunięcie się człowieka od natury:

  • spożywanie wysoko przetworzonej żywności,
  • brak aktywności fizycznej,
  • nadużywanie alkoholu i papierosów oraz
  • nieregularny tryb życia.

 

loxys-47

 

Zdrowy tryb życia jest w stanie uchronić nas przed rozwojem chorób układu krążenia. Ale nie tylko on! Zostało udowodnione, że incydenty zawału mięśnia sercowego zdarzają się niezwykle rzadko u ludzi mieszkających na terenach wyżynnych (Majid E. i wsp. 2011), choć często ich dieta jest daleka od tego, co nazywamy zdrową żywnością. Stwierdzono na podstawie obserwacji, że kardioproteksyjne (chroniące serce) właściwości najprawdopodobniej są zawarte w klimacie górskim.

 

 

Wykorzystanie właściwości klimatu wysokogórskiego w leczeniu chorób układu krążenia

Badania na temat wpływu środowiska wysokościowego zostały zapoczątkowane w Rosji. Rosyjscy naukowcy opublikowali wiele prac, w których wykazali pozytywne efekty oddziaływania nieznacznego niedotlenienia wysokościowego na układ krążenia, chociaż swoją uwagę skupiali szczególnie na układzie oddechowym (czytaj więcej w dziale Astma oskrzelowa).

Dziś w wielu ośrodkach na świecie prowadzi się dociekania na temat wpływu bodźcowego oddziaływania warunków wysokościowych – charakteryzujących się obniżoną zawartością tlenu w powietrzu – na mięsień sercowy, co doprowadziło do powstania określenia „hartowanie niedotlenieniem”. Hartowanie serca niedotlenieniem polega na obniżaniu zawartości tlenu w mieszaninie oddechowej. Prowadzi to do skomplikowanej biochemicznej odpowiedzi, u podstaw której leży między innymi wzmożona ekspresja genów nieaktywnych przy standardowej zawartości tlenu. W celu lepszego zrozumienia wszystkich mechanizmów odsyłamy do fachowej literatury.

 

loxys-48

 

Podstawy medyczne

W obrębie mięśnia sercowego, w trakcie przebywania w warunkach wysokogórskich, dochodzi w pierwszej kolejności do uaktywnienia mitochondrialnych kanałów potasowych zależnych od ATP (mitKATP). Prowadzi to do hiperpolaryzacji błony komórkowej, co z kolei powoduje zmniejszoną kurczliwość, pomagając zaoszczędzić energię i tlen. Sprawność mitKATP ma zatem istotne znaczenie w chwili, kiedy dojdzie do incydentu wieńcowego (zawału serca), mięsień sercowy znacznie lepiej radzi sobie wówczas z brakiem tlenu. Kolejny mechanizm uruchamiający się w trakcie powtarzających się sesji hartowania to generowanie reaktywnych form tlenu (RFT- znane pod nazwą wolne rodniki). Ich pojawienie się stymuluje enzymy antyoksydacyjne do wzmożonej aktywności. Dzięki wysokiej aktywności enzymów antyoksydacyjnych mięsień sercowy może skutecznie bronić się przed znaczną ilością RFT w trakcie zawału. Reaktywne formy tlenu są jednym z głównych czynników uszkadzających komórki mięśnia sercowego, zarówno w chwili ustania przepływu krwi przez naczynie wieńcowe, jak również po jego udrożnieniu. Następnym czynnikiem pozytywnie wpływającym na mięsień sercowy jest wzmożona aktywność czynnika indukowanego hipoksją (HIF). Wykazano, że jego wzmożona aktywność w obrębie mięśnia sercowego istotnie koreluje z mniejszą powierzchnią uszkodzenia po reperfuzji (przywróceniu krążenia w niedrożnej tętnicy wieńcowej). Tutaj wykazuje się również udział czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, a dokładnie jego zdolność do pobudzania śródbłonka naczyń do uwalniania większych niż zazwyczaj ilości tlenku azotu (NO). Większa obecność tlenku azotu powoduje rozszerzenie naczyń wieńcowych, umożliwiając przepływ krwi przez nie w pełni drożne naczynia. Tlenek azotu uwalnia dodatkowo czynnik wzrostu hepatocytów (HGF), który posiada udowodnione działanie kardioprotekcyjne oraz regeneracyjne (Kolar F. i wsp. 2004).

Wykazano również na modelach zwierzęcych, że przebywanie w warunkach obniżonej zawartości tlenu przed operacjami/zabiegami na sercu przynosi pozytywne efekty pod postacią jego mniejszych uszkodzeń – późniejszy stan mięśnia sercowego po zabiegach/operacjach jest lepszy (Kolar F. i wsp. 2006). Jednocześnie przebywanie w symulowanych warunkach wysokościowych może przeciwdziałać arytmiom serca (ekstrasystoliom nadkomorowym i komorowym), przez stabilizowanie błony komórkowej kardiomiocytów (Meerson FZ. 1987).

 

loxys-49

 

Ważne dla pacjenta

LOXYS specjalizuje się w tworzeniu atmosfery wysokogórskiej. W wytworzonych przez nas warunkach można skutecznie przeprowadzić omawiane wyżej hartowanie mięśnia sercowego, dzięki czemu możliwe będzie uniknięcie zawału mięśnia sercowego, a w razie jego wystąpienia powikłania będą zdecydowanie łagodniejsze. Dodatkowo regularne sesje w warunkach obniżonej zawartości tlenu pozwolą poprawić kondycję, obniżyć spoczynkową wartość tętna oraz unormować ciśnienie krwi. Efekty te można osiągnąć bez konieczności ćwiczeń fizycznych. Bierny pobyt również przynosi omawiane rezultaty, dzięki czemu u pacjentów powraca chęć do aktywnego spędzania czasu. Pozytywne skutki terapii zostały wykazane zarówno u osób z rozpoznanymi schorzeniami kardiologicznymi, jak i u osób zdrowych.

 

Ważne dla lekarza/naukowca

LOXYS dostarcza technologię gwarantującą stabilne warunki wewnątrz pomieszczeń. Pozwala to badać i wdrażać innowacyjne metody postępowania przy różnego rodzaju chorobach i schorzeniach, bez ryzyka pojawienia się czynników zakłócających. Spełnione zostają wszytkie wymogi, jakie nauka stawia wobec tego typu projektów – maksymalne bezpieczeństwo dla pacjenta, stabilne i powtarzalne warunki dla naukowca.

Badania z użyciem kontrolowanego niedotlenienia od kilku lat wnoszą do świata nauki coraz więcej rozwiązań, które zmieniają spojrzenie na wiele różnych zagadnień, szczególnie z zakresu nauk biomedycznych. Niedotlenienie okazuje się być nie tylko czymś, co kojarzyć się powinno z obumieraniem tkanek. Staje się narzędziem i kluczem otwierającym nowe pole działania w wyjaśnianiu mechanizmów fizjologicznych, biochemicznych czy genetycznych.